به گزارش “صبح رابر”؛ به نقل از  پایگاه اینترنتی”اقطاع“، این روزها از شبکه های اجتماعی مجازی و سایتهای خبری صدای کلنگی شنیده می شود که این هفته توسط خانم ابتکار در پارک ملی خبر به زمین کوبیده شد. کلنگی که با زمین خوردنش تعریف و تمجید و در کنارش نقد و انتقادهای برخی دیگر را به همراه داشت و آنطور که مسئولین گفتند قرار است این کلنگ آبستن بزرگترین طرح گردشگری خاورمیانه شود و با خودش رونق و پیشرفت و توسعه هایی به این منطقه بیاورد.
طرحی که به گفته دولت مردان از دو سال قبل پیگیر ان بوده ند و این روزهای آخر  به خاطر آن از خواب و خوراک افتاده اند.
طرحی که می گویند برای مردم بافت است اماتا لحظه آخر مردم این منطقه که به قولی “حق آب و گل داشتند” از جزئیات آن بی خبر ماندند حتی مسئول میراث فرهنگی و گردشگری بافت نیز در گفتگویی از جزئیات آن اظهار بی اطلاعی کرد و گفت که تمام کار ها و مشاوره های ان در مرکز استان انجام گرفته است”، گویا تنها کسانی که نسبت به این طرح نامحرم اند مردم بافت بودند.!!
کاری به خوب یا بد بودن این طرح نداریم اما این طرح با این نام زیبا و بزرگی اش برای عده زیادی از مردم بافت خوشحال کننده نبود و نتوانست زره ای از نگرانیها و مشکلات آنها را کم کند و  عده ای، در به ثمر رسیدن آن تردید دارند . عده ای دیگر، منتقدان این طرح را به باد نقد می گیرند که :” همین شما با کارشکنی نمی¬گذارید بافت پیشرفت کند، و حالا که سرمایه گذاری پیدا شده تا بافت را از بن بست بیرون بیاورد سنگ اندازی می کنید و …”.
سوال اینجاست که دلیل مخالفت و نقد های عده ای بر این طرح گردشگری چیست و از کجا سرچشمه می گیرد؟
در سالهای گذشته مسئولینی به نوبه خود آمدند و وعده هایی دادند که مهمترین ان توسعه و ایجاد اشتغال در این شهرستان بود، طرحهایی از جمله تاسیس کارخانها، فرودگاه و … که نه تنها به ثمر نرسیدند بلکه تعدادی کارخانه های موجود نیز به تعطیلی گرایید!
شنیدن وعده طرحها و پروژه ها خوش آب و رنگ سالهاست برای مردم بافت بودار است، طروحهایی که یا بوی انتخابات می داد یا بوی چپاول…
چرا که اگر آن وعده ها عملی شده بود، شهر بافت در حال حاضر باید دارای ۲ فرودگاه، چندین کارخانه و رونق معیشت بود اما آنچه هم اکنون سهم این مردم شده و با آن دسته پنجه نرم می کنند، آوارگی و سرگردانی فرزندان تحصیل کرده آنها در شهرهای دور برای  یافت شغلی جهت گذران زندگی است و از طرفی مهاجرت سالانها خانواده به دلیل نبود امکانات مناسب بوده است.
باور کنید این مردم نه کارشکن هستند و نه بدخواه این شهر، حتی انها که خارج این شهرستان زندگی می کنند دلشان برای زادگاهشان می سوزد، همه این مردم از اینکه شهرشان پیشرفتی داشته باشد خوشحال می شوند اما آنچه آنها را به نقد واداشته و نسبت به این قبیل پروژه های پر سر وصدا بدبین کرده ،  این است که برخی مسئولین و دولت مردان در طول سالهای متمادی با این مردم نجیب و خویش تن دار روراست نبوده اند.
پس این مردم را به خاطر تردیدهایشان سرزنش نکنید  و حق بدهید که نسبت به وعده های برخی مسئولین بی اعتماد باشند.امیدواریم وعده های مسئولین در مورد این طرح گردشگری به مردم به منصه ظهور برسد.

انتهای پیام/ ز. امیری

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :