دکتر محمد ودود حیدری*

به گزارش “صبح رابر”افرادی که با رأی شهروندان به عنوان اعضای شوراهای اسلامی شهرها برگزیده می‌شوند، نمایندگان اقشار متنوع شهروندان در نهاد شوراها هستند و تا آخرین لحظه مسئولیت خود در شوراها، مکلف و موظفند که حافظ حقوق شهروندان و تلاش برای خدمتگزاری به آنان باشند. نهاد شوراهای اسلامی که بعد از انقلاب اسلامی بزرگ مردم ارجمند ایران و در سال ۷۸ احیا شد، اکنون با سپری کردن سه دوره از فعالیت خود، ۱۵ سالگی‌اش را تجربه می‌کند. در طول این ۱۵ سال و سه دوره، افرادی با گرایش‌های گوناگون فکری وارد صحن شوراها شدند و جز شورای شهر اول که به ویژه در تهران، قربانی بازی‌های سیاسی جناح موسوم به دوم خرداد شد، شوراهای دوم و سوم، خدماتی را به شهروندان ارائه دادند که قابل تقدیر است. اما در کنار این خدمات، کارها، پروژه‌ها و مصوباتی بود که باید پیگیری می‌شد و به نتیجه می‌رسید، اما ناتمام مانده است.
برای نمونه، کاهش کاغذبازی در شهرداری‌ها به منظور جلوگیری از اتلاف وقت شهروندان و صرفه‌جویی در زمان و هزینه‌ها، بافت‌های فرسوده شهری، تحقق مدیریت یکپارچه شهری، زمین‌خواری و تخریب باغات و فضاهای سبز شهری، حل معضل آلودگی هوای کلانشهرها مخصوصاً هوای در مرز بحران تهران، ساماندهی موتورسواران به ویژه در تهران، مناسب‌سازی و استانداردسازی معابر برای معلولین، سالمندان و نابینایان و مسائل دیگر از جمله کارهایی است که بر زمین مانده است و شورای شهر چهارم باید با کارآمدی و قاطعیت، این پروژه‌ها را به سرانجام برساند.

۱۵ سال برای کسب تجربه در عرصه شوراها زمان کمی نیست؛ از این‌رو، در دهه چهارم انقلاب اسلامی که دهه عدالت و پیشرفت است، شوراهای چهارم نباید عرصه آزمون و خطا باشند بلکه باید عرصه تحقق گفتمان عدالت و پیشرفت در شهرها و زندگی شهروندان باشند.

بر این مبنا، افرادی که وارد شوراهای چهارم می‌شوند باید با دارا بودن تخصص، تعهد، اعتقاد به گفتمان عدالت و پیشرفت، تعاون فکری با نخبگان و کارآمدی، صحنه فعالیت شوراها را از آزمون و خطا خالی کنند چراکه با توجه به افزایش حجم نیازها، مشکلات و پدیده‌های شهری و شهروندی، جایی برای تعلل و کوتاهی باقی نمی‌ماند.

قطعاً انتظار شهروندان از شوراهای چهارم این است که بدون هدر دادن زمان، با اقتدار آمیخته به تخصص، مسیر خدمتگزاری را در پیش بگیرند.

*معاون ستاد خدمتگزاران آبادانی و پیشرفت