به گزارش “صبح رابر“؛ به نقل از فارس، مسلمانان ۱۳ سال در مکه و چند ماه (۷ تا ۱۸ ماه) هم در مدینه به سوی «بیت المقدس» نماز می‌خواند تا اینکه فرمان آمد به سوی «کعبه» نماز بگزارند.

در این که مدت عبادت مسلمانان به سوی بیت‌المقدس بود، مورد سرزنش یهودیان قرار می‌گرفتند چرا که بیت‌المقدس در اصل قبله یهود بود، آن‌ها به مسلمانان می‌گفتند اینان از خود استقلال ندارند و به سوی قبله ما نماز می‌خوانند، و این دلیل آن است که ما برحق هستیم!

این گفت‌‌وگوها برای پیامبر اسلام و مسلمانان ناگوار بود، آنها از یک سو مطیع فرمان خدا بودند، و از سوی دیگر طعنه‌های یهود از آنها قطع نمی‌شد.

پیامبر اسلام (ص) با دلی زخم‌خورده از طعنه‌های یهود، همواره در انتظار تغییر قبله به سمت کعبه بود. از این رو شب‌ها به آسمان می‌نگریست و در انتظار وحی بود تا اینکه در پانزدهم رجب‌المرجب فرمان تغییر قبله یعنی؛ «قَدْ نَری تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ…. » نازل شد.

این درحالی بود که پیامبر (ص) دو رکعت از نماز ظهر را به سوی بیت‌المقدس خوانده بود؛ جبرئیل امین بازوان پیامبر خدا(ص) را گرفت و ایشان را به سوی کعبه معظمه برگرداند و این امر در مسجد «بنی‌سالم» مدینه انجام شد که بعدها به مسجد «القبلتین» (دو قبله‌ای) مشهور شد.

مسجد قبلتین در شمال غربی مدینه در فاصله ۵/۳ کیلومتری مسجدالنبی(ص) است و در طول روز مانند مسجد قبا در همه ساعات روز باز است، زیرا زائران مدینه، از سنی و شیعه، ضمن سفر به این شهر، از این مسجد نیز دیدن می‌کنند و در آن نماز می‌گزارند.

حجت‌الاسلام رسول جعفریان در باره مسجد قبلتین می‌نویسد: این مسجد به احتمال، در روزگار امارت عمربن عبدالعزیز در شهر مدینه بازسازی شده است، زیرا او به دستور ولیدبن عبدالملک، تصمیم گرفت تمامی مساجدی را که رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده بود، بازسازی کند.

مسجد قبلتین در دوره سلطان سلیمان قانونی در سال ۹۵۰ قمری از نو تجدید بنا شد. بر اساس برخی گزارش‌ها، این مسجد در اوایل قرن چهاردهم قمری، رو به ویرانی بوده است. مسجد یاد شده از جمله مساجد بازسازی شده در دوره سلطنت فهد است.

انتهای پیام/