به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح رابر»؛ خورشید نهم ذی‌الحجه در حالی به میانه آسمان شهرستان رابر نزدیک می‌شد که سرمای لطیف کوهستان با گرمای نفس‌های مؤمنانی که پیاده و سواره خود را به فراز تپه «نورالشهدا» می‌رساندند، گره خورده بود. اینجا، در زادگاه سردار دل‌ها، عرفه رنگ و بویی از جنس ایثار و دلتنگی دارد.

میزبانی در جوار شهدای گمنام
هنوز ساعت به وقت رسمیِ شروع دعا نمانده بود که فرش‌های لاکی‌رنگ روی سنگفرش‌های منتهی به مزار شهدای گمنام پهن شد.مرد و زن ، پیر و جوان، در دست و جوانانی که کتابچه‌های جیبی «مفاتیح‌الجنان» را به سینه چسبانده بودند، گرداگرد قبور مطهر شهدای گمنام حلقه‌ی وصل ایجاد کردند.

فرازهای بلند دعای امام حسین (ع) وقتی به عبارت «یا رَبِّ اِنّی اَعترِفُ بِذُنوبی فَاغفِرها لی» رسید، ناله‌های جمعیت با وزش باد بهاری) همراه شد و طنینی غریبانه ایجاد کرد.

غروبی در امتداد بندگی
هرچه خورشید به پشت کوه‌های سر به فلک کشیده رابر نزدیک‌تر می‌شد، تضرع زائران اوج می‌گرفت. در لحظات پایانی دعا، زمانی که خستگیِ نشستن بر زمین جای خود را به سبکیِ روح داده بود، جمعیت یک‌صدا برای فرج و سربلندی میهن دعا کردند.

مراسم با وداع سوزناک زائران با مزار شهدا و شعار مرگ بر آمریکا به پایان رسید، شهری که بار دیگر ثابت کرد پیوند میان «عرفان» و «حماسه» در خون مردمانش ریشه دارد.

انتهای خبر/