به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح رابر»؛ مسیر مسجد جامع تا مسجد امام حسین (ع) شاهد سیل خروشان عاشقان اباعبدالله بود؛ زن و مرد، پیر و جوان، همه آمده بودند تا بگویند اگر جسممان در کربلا نبود، دلمان در بین‌الحرمین جا مانده است. نوای «لبیک یا حسین» در فضای شهر طنین‌انداز شد و باران اشکِ دلتنگی، بر چهره‌های مشتاقان جاری گشت.

اما این شور حسینی تنها به پیاده‌روی ختم نشد؛ در ادامه این حماسه معنوی، آیین عزاداری در حسینیه کشکوئیه، جلوه‌ای دیگر از ادب و ارادت مردمان این دیار را به نمایش گذاشت. برگزاری مراسم سوگواری به همراه اجرای فاخر تعزیه‌خوانی، روایتگر رنج‌ها و دلاوری‌های عاشورا بود؛ روایتی که جان‌ها را به نینوا برد و بار دیگر درس آزادگیِ حسین (ع) را در قلب‌هایمان زنده کرد.

رابر امروز نه تنها شهر، که حسینیه‌ای به وسعتِ ایمان بود. این پیاده‌روی، نه یک حرکت نمادین، که بیعتی دوباره بود با راهی که حسین (ع) برای بشریت گشود؛ راهی که نه با جغرافیا، که با «عشق» پیموده می‌شود.

قبول باشد نذرهای عاشقانه و گام‌های استوار شما در مسیر عشق؛ خدا کند که سهم همه ما، روزیِ زیارت حقیقیِ کربلا در اربعینی دیگر باشد.