مسعود ده‌نمکی

به گزارش “صبح رابر”پیام آقای‌ هاشمی پس از انتخابات اخیر مبنی بر سلامت کامل انتخابات برای کسانی که ۴ سال پیش با پیام همسر مکرمه ایشان و همفکرانشان قاعده بازی مردمسالاری را به هم زدند و به جای تبریک به رقیب به آتش‌افروزی پرداختند، شگفت‌انگیز است.

نه فقط حضرت ایشان بلکه عموم کسانی که پرچم مدارا و تسامح و تساهل و دموکراسی و تحمل مخالف و روشنفکری را مانند چماق بر سر منتقدان خود می‌کوبند تعریف دوگانه‌ای از دموکراسی دارند. در منظر این دوستان اگر نامزد پیروز فرد مورد نظر آنها باشد ایران بهترین شکل دموکراسی را دارد و اگر نامزد پیروز رقیب یا مخالف آنها باشد تقلب و مهندسی آرا نام می‌گیرد.

اساسا این گروه همه چیزشان شبیه هم است. در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی و حوزه اندیشه هم اینگونه رفتار می‌کنند مثلا در همین سینما اگر فیلم مد نظر آنها بفروشد می‌گویند مخاطب اندیشمند و فرهیخته ولی اگر فیلم از آن فرد همفکر آنها نباشد، می‌گویند فیلم عوام‌پسند است و مردم ساده‌پسندند.

اگر در مطالب و ابراز نظرشان توهین و فحش باشد، می‌گویند آزادی بیان است ولی اگر جواب بدهی، می‌گویند هوچیگری و نقد ناپذیری.

اگر سوال کنند، اسمش آزادی اندیشه است ولی اگر سوال کنی، می‌گویند تفتیش عقاید است.

اگر سطل آشغال و بانک و اتوبوس آتش بزنند، اسمش اعتراض مدنی است ولی اگر در برابرشان اعتراض کنی، چماقدار و خشونت‌طلب می‌نامندت.

در یک کلام حوزه سیاست، فرهنگ و مدیریت فقط باید در انحصار آنها باشد و از منظر آنها مخالف خوب مخالف مرده است.

انگار غربی‌ها هم این منش را دارند؛ نمی‌دانم کدامیک از هم آموخته‌اند. القاعده خوب القاعده‌ای است که شیعه بکشد القاعده بد القاعده‌ای است که انسان غربی را بکشد. دیکتاتور خوب دیکتاتوری است که در بحرین شیعه بکشد.

آری! این چنین است برادر!

اگر کسانی که در هر دوره پیروزی رقیب را به این آسانی می‌پذیرند و به جای سطل آشغال آتش زدن پیام تبریک برای مخالف خود می‌فرستند، روشنفکر نیستند، توصیه می‌کنم به این منش خود افتخار کنند ولو اینکه همیشه از نظر اصلاح‌طلبان و روشنفکرنمایان متهم باشند.

به هر حال امیدوارم مدعیان روشنفکری و دموکراسی آداب برد و باخت را در همه حوزه‌های فرهنگی و سیاسی یاد بگیرند و انتخاباتشان مثل جشنواره سینمایی‌شان نباشد.