مقدمه :

فَأَمّا حَقّ اللّهِ الْأَکْبَرُ فَإِنّکَ تَعْبُدُهُ لَا تُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِکَ بِإِخْلَاصٍ جَعَلَ لَکَ عَلَى نَفْسِهِ أَنْ یَکْفِیَکَ أَمْرَ الدّنْیَا وَ الآْخِرَهِ وَ یَحْفَظَ لَکَ مَا تُحِبّ مِنْهَا.

((و اما حق بزرگتر خداوند آن است که او را بپرستی و چیزی را شریک او قرار ندهی و اگر از روی اخلاص چنین کنی، خدا بر خود مقرر کرده کار دنیا و آخرت تو را به عهده گیرد و آنچه از آن بخواهی برایت نگه دارد.))

موجودات و اطاعت تکوینی

تمام موجودات عوالم هستی خدا را سجده می کنند و اوامر تکوینیش را به جبر اطاعت می نمایند، آفتاب و ماه و ستارگان به فرمان او مدار خود را می پیمایند و به وظیفه ای که در نظام خلقت به عهده ی آنها گذارده شده است عمل می کنند. کوه ها، درخت ها و جنبندگان، همه و همه، مطیع بی قید و شرط ذات اقدس الهی هستند و بی چون و چرا اوامرش را به کار می بندند. اما قرآن شریف وقتی به انسان می رسد می فرماید:

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَمَن فِی الْأَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَکَثِیرٌ مِّنَ النَّاسِ وَکَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذَابُ

آیا ندیدی خداوند را سجده می کنند تمام آنچه در آسمان ها و زمین است و خورشید و ماه و ستارگان و کوه ها و درختان و جنبندگان و بسیاری از مردم؛ و بسیاری از مردم او را سجده نمی نمایند و از امرش سرباز می زنند و سرانجام به جرم تخلف و سرپیچی معذب می شوند.

اگر کسی سوال کند چرا همه انسان ها خدا را سجده نمی کنند و اوامرش را اطاعت نمی نمایند، در پاسخ گفته می شود، بشر دارای دو بعد است، یکی بعد تکوینی و آن دگر بعد تشریعی. در بعد تکوینی، انسان ها همانند تمام موجودات عوالم وجود، مطیع بی قید و شرط خدا هستند و قدرت کمترین تخلفی را از فرمان او ندارند، قلب همه ی مردم به امر باری تعالی می تپد و خون به تمام بدن می فرستد، رحم مادر طبق دستور الهی جنین پرورش می دهد و نمی تواند از برنامه های مقرر سرپیچی کند، کلیه و کبد، اعصاب و عروق ، معده و جهاز هاضمه و دیگر اعضای قوای تکوینی آنها همه فرمانبردار خدا هستند و نمی توانند از مرزی که برای هر کدام مقرر گردیده فراتر روند.

بسیج پیشکسوتان جهاد و شهادت