به گزارش “ صبح رابر”؛ به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ امام علی (ع) در بخشی از نامه ۳۱ کتاب شریف نهج البلاغه در مورد اقسام رزق و روزی و چگونگی تعیین آن به فرزند خود امام حسن (ع) می‌فرماید: ای فرزندم، بدان که رزق و روزى بر دو گونه است: یکى آنکه تو آن را بطلبى و یکى آنکه او در طلب تو باشد و اگر تو نزد او نروى او نزد تو آید.

چه زشت است فروتنى هنگام نیازمندى و درشتى به هنگام بى نیازى. از دنیایت همان اندازه بهره توست که در آبادانى خانه آخرتت صرف مى‌کنى. اگر آنچه از دست مى‌دهى؛ سبب زارى کردن توست پس به هر چه به دستت نیامده، نیز زارى کن. با آنچه در گذشته دیده یا شنیده‌ای، برای آنچه که هنوز نیامده استدلال کن؛ زیرا تحولات زندگی مثل یکدیگرند.

سپس امام ادامه می دهد: از کسانی مباش که اندرز سودشان نکند، مگر آنگاه که در آزارشان دهند؛ زیرا عاقلان به ادب بهره گیرند و به راه آیند و ستوران به زدن.

از سوی دیگر امام فرزند خود را به صبر و شکیبایی در برابر مصیبت‌ها فرا می‌خواند و می‌فرماید: هر غم و اندوه را که بر تو روى آرد، به افسون شکیبایى و یقین نیکو، از خود دور ساز. هرکه عدالت را رها کرد به جور و ستم گرایید. دوست به منزله خویشاوند است و دوست حقیقى کسى است که در غیبت هم در دوستیش صادق باشد. هوا و هوس شریک رنج و الم است. چه بسا بیگانه‌اى که خویشاوندتر از خویشاوند است ، و چه بسا خویشاوندى که از بیگانه، بیگانه  تر است. غریب کسى است که او را دوستى نباشد. هر که از حق تجاوز کند به تنگنا افتد. هر کس به مقدار خویش بسنده کند، قدر و منزلتش برایش باقى بماند.

امام در ادامه نصایح خود می فرماید: استوارترین رشته پیوند، رشته پیوند میان تو و خداست. هر که در اندیشه تو نیست، دشمن توست.  گاه نومید ماندن به منزله یافتن است. هنگامى که طمع سبب هلاکت باشد. نه هر خللى را به آشکارا توان دید و نه هر فرصتى به دست آید. چه بسا بینا در راه، به خطا رود و نابینا به مقصد رسد. انجام دادن کارهاى بد را به تأخیر انداز، زیرا هر زمان که خواهى می توانى انجام دهی و به آن دست یابى. بریدن از نادان، همانند پیوستن به داناست. هر که از روزگار ایمن نشیند، هم روزگار به او خیانت کند. هر که زمانه را ارج نهد، زمانه خوارش دارد. نه چنان است که هر که تیرى افکند به هدف رسد. چون رأى سلطان دگرگون شود، روزگار دگرگون گردد.

امام در انتهای این بخش می فرماید: پیش از قدم نهادن در راه بپرس که همراهت کیست و پیش از گرفتن خانه بنگر که همسایه  ات کیست. زنهار از گفتن سخن خنده آور، هر چند، آن را از دیگرى حکایت کنى.

انتهای پیام/