به گزارش “صبح رابر”؛ شهدا را در پیشگاه خدا اجر و قربی‌ است ناگفتنی که در کلام نمی‌گنجد. در میان مردان قافله عشق عده‌ای عاجزانه از خداوند درخواست می‌کردند که پیکرهایشان غریبانه و مظلومانه بر زمین بماند تا مقتدای راستین صدیقه اطهر (س) شوند.

به قول سید شهیدان اهل قلم (شهدا و رزم‌آوران دلاور) اگر چه در زمین گمنام هستند، اما در آسمان، در بلندترین معارج جبروتی، میان عرش‌نشینان کسی از ایشان مشهورتر نیست.

تدفین شهدای گمنام در هنزاء که با هدف گسترش فضای معنویی فرهنگ ایثار و شهادت در سال های گذشته صورت گرفته متاسفانه با بی توجهی مسئولین مربوطه و عدم رسیدگی اولیه در ساخت مزار این شهیدان گمنام روبرو گردیده است.

اسفند سال۹۵ مردم شهر هنزاء برای نخستین بار میزبان دو شهید گمنام شدند، شهدایی که با استقبال بی‌نظیر مردم و مسئولین روبه‌رو شد و شاید هنوز خیلی‌ها تشییع و تدفین باشکوه این دو شهید بزرگوار را به خاطر داشته باشند.

اکنون بعد از نزدیک به دو سال از حضور شهدای گمنام در شهر هنزاء، شاهد هستیم که هیچ‌کدام از وعده‌های مسئولان که در خصوص شهدای گمنام داده‌اند عملی نشد و قبور این عزیزان در وضعیت بسیار بدی است.

روزها سپری شد و علی رغم اینکه مردم ولایتمدار و شهید پرور هنزاء ارادت بسیار بالایی به این مردان عشق دارند ولی ساماندهی قبور مطهر دو شهید گمنام به سرانجام نرسیده است.

در طی نشست‌هایی که در این خصوص برگزار می‌شود مسئولان هر بار با گفتن هر چه داریم از شهداست، ان‌ شاءالله به زودی این مشکل برطرف خواهد شدصحبت رابه پایان می برند.

و آن‌چیزی که در این مدت تغییر نکرده است، بی‌توجهی مسئولان نسبت به مهمانانی است که روزگاری برای میزبانی‌ آن‌ها بسیارتلاش می شد.

این روز های بارانی رسیدن به بالای تپه و دیدن منظره ناخوشایند، احساس انزجار نسبت به بی‌حرمتی چند ساله در ساماندهی یادمان شهدا را در چهره هر کسی که با قصد زیارت روانه این مکان مقدس شده است، نمایان می‌کند.مکانی که باتوجه به اینکه در گودی قرارگرفته باآمدن باران تبدیل به استخرشده وموجب نفوذآب به داخل قبور می شود.

مزار شهدای گمنام هنزاء بسیار مظلوم است، زیرا هیچ‌گونه رسیدگی نسبت به مزار این شهدای عزیز نشده و این جای بسی تأسف است، پس از چندین سال تدفین این عزیزان هنوز بازسازی این قبور مطهر انجام نگرفته است و هیچ اقدامی در آن مشاهده نمی شود.
یادداشت از: امیری