این پرسش شما می‌تواند ناظر به دو زمان متفاوت باشد :
۱- به هنگام شهادت :
الف: منابع اصلی و کهن تاریخی اشاره‌ای صریح به این نکته ندارند که زنان به هنگام شهادت امام حسین(ع) و در مقابل دیدگان لشکریان عمر سعد سر برهنه بیرون دویده باشند. بلکه برخی منابع تنها اشاره به گریه و شیون زنان حرم دارد.
ب: برخی منابع هم که اشاره به گریه و شیون زنان و مو پریشان نمودن برخی زنان اهل حرم (و نه حضرت زینب(س) ) دارد کاملا به این نکته تصریح می‌کنند که آنان این عمل را پشت خیام (و نه روبروی لشکر عمر سعد) انجام داده اند چرا که اسب حضرت پس از آغشته کردن یال خود به خون امام حسین(ع) خود را به پشت خیمه‌ها رساند و زنان خیام اطراف او را گرفته و با دیدنش پی به شهادت امام بردند. بعلاوه این منبع اشاره به مو کندن برخی زنان دارد و نه موپریشان کردن آنان.
۲- پس از شهادت وبه هنگام غارت خیمه ها توسط لشکریان عمر سعد:
شیخ مفید(ره) به نقل از یکی از شاهدان و حاضران در واقعه کربلا در این مورد می‌نویسد: در غارت خیمه ها می دیدم زنان و دختران حسین در ندادن روپوشهای خود سخت پافشاری می کردند و نمی گذاردند لشکر به سادگی چادر و مقنعه های ایشان را از سرشان بربایند لکن ناتوانی و داغداری و اسیری بالاخره آنان را مغلوب دست ستم می کرد و چادر و مقنعه‌های آنان به غارت می‌رفت.
نتیجه سخن آن که : اینکه زنان با اختیار خود سرشان برهنه کرده باشند قابل قبول و یا اثبات نیست. آنچه ثابت است انجام این عمل توسط لشکریان عمر سعد است.

. ابن شهراشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۳، ص۲۶۶، (نجف اشرف، مطبعه الحیدریه، ۱۳۷۶ش) در شعر ناشیء به این مطلب اشاره شده است.
. شیخ مفید، الارشاد، ص۴۶۸، (ترجمه ساعدی خراسانی، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۷۶ش).

منبع: پرسمانی