به گزارش” صبح رابر ” به نقل از  شبکه اطلاع رسانی دانا، سوره طلاق آیه ۲ و ۳ 

وَمَن یتَّقِ اللَّهَ یجْعَل لَّهُ مَخْرَجاً (۲) وَیرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لَا یحْتَسِبُ وَمَن یتَوَکلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکلِ‌ّشَی‌ءٍ قَدْراً (۳)
این گونه پند داده می‌شود و هرکس که از خدا پروا کند، خداوند برای او راه بیرون شدن و رهایی (از هر گونه مشکل) را قرار می‌دهد. (۲)  و او را از جایی که گمان ندارد روزی می‌دهد و هر کس بر خدا توکل کند، او برایش کافی است. همانا خداوند کار خود را محقق می‌سازد. همانا خداوند برای هر چیز اندازه‌ای قرار داده است.

* در مدیریت بحران‌ها و فتنه‌ها، دو چیز راه نجات است:
 الف) تقوا. «و من یتّق اللّه یجعل له مخرجاً»
 ب) تمسک به قرآن. «اذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقرآن»(کافی، ج ۲، ص ۵۹۸)
* زن و شوهری که به ناچار با طلاق از هم جدا می‌شوند، اگر تقوا را مراعات کنند، مشمول لطف ویژه خداوند می‌شوند. «یرزقه من حیث لایحتسب»
* کسانی که با گناه زندگی خود را تأمین می‌کنند، راه دریافت روزی‌های پیش بینی نشده را به روی خود می‌بندند. «و من یتق اللّه… یرزقه من حیث لایحتسب»
* اراده خدا در چارچوب محاسبات انسان نیست. «یرزقه من حیث لایحتسب»
* رعایت امور معنوی، در زندگی مادّی اثر گذار است. (امدادهای غیبی، در زندگی انسان نقش مؤثری دارند.) «من حیث لایحتسب»
* انسان متقی، خواست خود را در مسیر خواست و اراده خدا قرار می‌دهد و چون اراده الهی بن بست ندارد، انسان متقی نیز به بن بست نخواهد رسید. «و من یتق اللّه یجعل له مخرجاً»
* همیشه رزق زیاد وابسته به کار زیاد نیست. «و من یتق اللّه… یرزقه» (همان گونه که همیشه مقدار و کمّیت آن مهم نیست. امام صادق‌علیه السلام در تفسیر «یرزقه من حیث لایحتسب» فرمود: خداوند در آنچه به او داده برکت می‌دهد. (تفسیر نور الثقلین))
* تقوا و توکل دو اهرم برای خروج از بن بست است. «و من یتق اللّه… و من یتوکل علی اللّه…»
* برای تأمین زندگی امروز، تقوا «و من یتق اللّه… یرزقه» و برای آینده، توکل لازم است. «و من یتوکل علی اللّه فهو حسبه»
* تقوا، مقدّم بر توکل است. «و من یتق اللّه… و من یتوکل علی اللّه»

* بدون لطف خداوند، هیچ عامل دیگری کارآمد و کافی نیست. «فهو حسبه»
* در اراده و خواست تمام افراد و حکومت‌ها، احتمال شکست و ناکارآمدی و بن بست وجود دارد. تنها امری که شکست در آن راه ندارد، خواست و اراده خداوند است. «انّ اللّه بالغ امره»
* دلیل توکل ما، قدرت بی نهایت الهی است. «و من یتوکل … انّ اللّه بالغ امره»
* معنای توکل ما و قدرت خداوند آن نیست که انسان به همه خواسته‌های خود می‌رسد، زیرا تمام امور هستی قانونمند است و حساب و کتاب دارد. «و من یتوکل علی اللّه فهو حسبه ان اللّه بالغ امره قد جعل اللّه لکل شی‌ءٍ قدراً»

انتهای پیام/