حرفی که اینها می زنند این است که به جهت آزادی بیان نباید با امثال سلمان رشدی مبارزه کرد! به عبارت دیگر حق آزادی عقیده و بیان اقتضاء می کند هرکس هر چه دوست دارد ابراز کند و  کتاب بنویسد و فیلم درست کند، و دیگران نباید کتاب یا فیلم او را جمع آوری کنند و به جای آن باید در پاسخ او کتاب بنویسند و جواب سوالات و ابهامات او را بدهند!

با توجه به اینکه همه می دانیم توهین با طرح سوال و ابهام  فرق دارد و این کتاب ها و فیلم ها توهین و تمسخر است نه یک مقاله علمی که ارزش جواب دادن داشته باشد به نکته ای درباره آزادی بیان اشاره می کنیم؛

آزادی بیان مثل سایر آزادی ها، قلمرو مشخص و معینی دارد و کسانی که فلسفه آزادی بیان را ترسیم کرده اند هیچ گاه آزادی را بدون مسئولیت معرفی نکرده اند و هیچ عقل سلیمی، آزادی را با رهایی یکی ندانسته است.

آیت الله جوادی آملی در این باره فرموده اند: اصولا انسان یک موجود محدود است و تمام اوصاف کمالی او؛ از قبیل: حیات، علم، قدرت، اراده و مانند آن متناهی هستند. ممکن نیست که اصل وجود بشر متناهی باشد و آزادی او که از اوصاف اوست و در اصل تحقق، تابع هستی اوست غیر محدود باشد. بنابراین حتما آزادی های انسان از جمله آزادی بیان او محدود و مشروط و مقید است.
(فلسفه حقوق بشر صفحه۹)

یادداشت  عباس ذوالقدری