به گزارش”صبح رابر”عالم بزرگ شهید قاضی نور الله شوشتری ،شرح یکی از مناظرات شیخ صدوق را با این جملات آغاز می کند :چون صیت فضائل نفسی و نفسانی آن شیخ عالم ربانی در میان اقاصی و ادانی مشهور گردید ،آوازه ریاست و اجتهاد او در مذهب شیعه امامیه به سمع ملک رکن الدوله مذکور رسید ، مشتاق صحبت فائض البهجت او گردید و به تعظیم تمام ، التماس تشریف قدوم سعادت لزوم او نمود.

و چون به مجلس در آمد او را پهلوی خود نشانده ، نیازمندی بسیار اظهار فرمود و چون مجلس قرار گرفت ، جناب شیخ را دعوت به مباحثه و مناظره نمود…

آنگاه علامه شوشتری مشروح مذاکرات آن مجلس و مناظره جالبی را که بین شیخ و علمای مجلس در گرفته است نقل می نماید و دلایلی را که از آیات قرآن و وقایع مستند تاریخی برای اثبات حقانیت مرام خود آورده است ذکر می کند. در این مناظره قدرت بیان و موقعیت علمی شیخ همه حضار راتحت تاثیر شدید خود قرار داد و سلطان در پایان با احترام خاص او را بدرقه کرد. بعد از رفتن وی شخصی از راه کینه و حسد عرضه داشت که این شیخ معتقد است که سر مطهر حضرت حسین بن علی (ع) بر سر نیزه سوره کهف می خوانده است ، ملک گفت این سخن را از او نشنیده ام اما از او خواهم پرسید. آنگاه نامه ای در این باب به خدمت شیخ نوشت. چون نامه به نظر شیخ رسید ، در جواب نوشت :

بلی این چنین قضیه به ما رسیده است که آن سر مطهر چند آیه از سوره کهف را تلاوت کرده است. لکن این خبر از هیچ یک از ائمه اطهار (ع) به ما نرسیده اما من منکر آن نیستم. زیرا جایی که تکلم اعضای ارباب معاصی و سخن گفتن دست و پای گناهکاران در روز قیامت به مدلول آیات قرآن ثابت و محقق است چگونه روا نباشد که سر امام و خلیفه الله و سید جوانان اهل بهشت و جگر گوشه رسول خدا (ص) به نطق و بیان درآید و این کرامت باهره به اراده خداوند قادر از وی ظاهر گردد بلکه انکار امکان آن در حقیقت انکار قدرت الهی و فضیلت حضرت نبوی (ص) است. و هرکس امثال این اخبار را بعد از تحقق و صحت سند آن انکار نماید پس می تواند شرایع انبیای سلف و معجزات آنان را نیز انکار کند. زیرا آن امور نیز به مثل همین طرق و اساتید بر ما ظاهر گردیده و مضمون آن به درجه صحت رسیده است.

برگرفته از کتاب شیخ صدوق