ارسال ۲۰۰۰ باکس آب معدنی به خلیج فارس
رزمایش پدافند تداوم کارکرد نانواییهای در رابر
۳۲ کیلومتر از محورهای مواصلاتی بافت، رابر و ارزوئیه به مناقصه میرود
بازدید فرمانده ناحیه مقاومت بسیج سپاه رابر از چند طرح اشتغالزایی در سطح شهرستان
جوابیه شهابی، مسئول جایگاه پمپبنزین، درباره علت صفهای طولانی سوخت
برگزاری نمایشگاه اقتصاد مقاومتی در رابر همزمان با روز مشاغل خانگی و تولیدات خانواده محور
معلم نباید دغدغه معیشت داشته باشد
اعتراف سارق حرفهای احشام به۴۰ رأس گوسفند سرقتی
موج هشتاد و پنجمین شب از «شبهای اقتدار» در رابر
مراسم سالگرد شهادت شهید رئیسی و شهدای خدمت در رابر
قلبی که با ایستادگی برای وطن میتپد
«رژه کالسکهسواران» در شهرستان رابر برگزار شد
«جنگ رمضان»؛ میدان تربیت نسل انقلابی
معلم نباید دغدغه معیشت داشته باشد
هلالاحمر رابر؛ حامی بیماران خاص
حضور ۲۸۰ دانشآموزان رابری در مراسم معنوی اعتکاف
اختصاصی / سکوت ۲۵ ساله هنرمندان وطنی!
کسانی که شعار آزادخواهی سر میدهند ، تورهای سینمایی به آمریکا و اروپا برای درو کردن خرس های نقره ای و اسکار براه می اندازند آیا تا بحال درباره کشته شدن هموطنشان توسط جنایتکاران آمریکایی فیلمی ساخته اند؟
به گزارش صبح رابر “به نقل از بلاغ،در ۱۲ تیرماه ۱۳۶۷ هواپیمای مسافربری ایران با ۲۹۰ سرنشین مورد هدف گیری ناجوانمردانه ناو آمریکایی قرار گرفت و ۶۶ کودک و ۵۳ زن و…کشته شدند.
یکی از شاهدان عینی حادثه پرواز ۶۵۵ گفته بود به جنازه مادری برخورد کردیم که هنوز دختر یکساله خود را در آغوش داشت و آن را رها نکرد.
حال با گذشت ۲۵ ما هنوز نتوانستیم صدای هق هق مان را به دنیا برسانیم که روز روشن ۲۹۹ هموطن مان را کشتند و جیک کسی هم در نمی آید و رسانه ها در یک سکوت خبری نشان شجاعت راجرز را در قاب دوربین هاشان به تصویر کشیدند و دنیا را متحیر کرد و ازهمه مهمتر بهت خود ما را بر می انگیزد که چرا تابحال نتوانستیم کاری انجام دهیم؛ دریغ از حتی ساخت یک فلیم !
دنیا را سر مردمانش خراب می کردند غربی ها اگر چنین فاجعه ای در آنجا رخ می داد .حالا بعد از گذشت ۲۵ سال غیرت جوانان آذری به جوش آمده و یک گروه هنرمند به سراغ خواننده ای رفتند که سرود خاطره انگیز« آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو را» خواند .
حال در سالگرد این اقدام تروریستی،خواننده «آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو ..» این بار آمریکا را نمرود خواند و با آهنگ «ای نمرود روزگار اینبار هم نشان گرفتی خدای را» خواست صدای مظلومیت انسان های بیگناه را به گوش جهانیان برساند.
اسنفدیار قره باغی حالا سرود نمرود را برای جنایت وینسنس می خواند تا آلامی باشد بر دردهای خانواده های شهدای داغداری که ۲۵ سال استوار ایستاده اند.
گرچه باید به نهادهایی فرهنگی،بلاخص هنرمندان سرشناس که داعیه تمدن ایران و سنگ وطن پرستی به سینه می زنند ، پرسید که چطور از همه چیز حرفی میزنند اما لام تا کام از این جنایت آمریکا حرفی نمی زنند؟!
کسانی که شعار آزادخواهی سر میدهند ، تورهای سینمایی به آمریکا و اروپا برای درو کردن خرس های نقره ای و اسکار براه می اندازند، آیا تا بحال درباره کشته شدن هموطنشان فیلمی ساخته اند؟
کجا هستند اعضای نهادهای بشر دوستانه ،هنرمندانی که تا آن سوی کره زمین با قاتلان زنان و کودکان مسلمان عکس یادگاری میگیرند، اما برای ۶۶ کودک بی گناه ایرانی که همچون گل در آب های خلیج بدست چنگال جنایتکاران آمریکایی پرپر شدند ؛دم بر نمی آورند؟
حال در عصر رسانه ،رسانه هاییکه براحتی می توانند کاری کنند که جهان بخاطر مرگ گربه ای رخت سیاه به تن کند و برای کشتار زنان و کودکان بی دفاع جشن بگیرد ،برای برهم زدن این چشم بندی برای خلیجی که با خون فرزندان پارسی رنگین شده است رسانه های ما کجا ایستاده اند؟









