استعمال لفظ «توهم توطئه» از سوی کارگردانی ایرانی در قبال سیاست‌های استکبارستیزانه جمهوری اسلامی، بی‌انصافی به شمار می‌رود؛ کیست که منکر ستیزه‌جویی‌ها و تخاصمات استکبار جهانی، به ویژه آمریکا و صهیونیست و متحدانشان بر علیه کشور اسلامی ایران باشد؟

  اصغر فرهادی کارگردان ایرانی برنده جایزه اسکار، در اولین اکران جدیدترین ساخته اش در میان اهالی سینما و البته در حضور سیاسیونی چون محمد خاتمی سخنان جالبی را بر زبان آورد.

کارگردان فیلم “گذشته” که به تازگی به ایران بازگشته، در سخنانی از اینکه فیلمش را در ایران و در چنین جمعی می‌بیند ابراز خوشحالی کرد و گفت: «برخلاف آنچه فکر می‌کنیم تشابه مردم ایران با مردم دنیا خیلی بیشتر از تفاوت‌هایشان است ولی نمی دانم چرا اینقدر تفاوت‌های ما را مدنظر قرار می‌دهند. گویا منافعی از بزرگ جلوه دادن این موضوع برای اهل سیاست وجود دارد، آنها از اینکه ما همیشه در هراس باشیم، سود می‌برند.»

وی در ادامه با اشاره به اینکه هم ما هم مردم دنیا کمتر تلاش کرده‌ایم به شباهت‌هایمان بپردازیم، عنوان کرد: «احساسات در دنیا خیلی شبیه هم هست و من با ساخت فیلم “گذشته” در فرانسه بیشتر به این امر واقف شدم. ما اتفاقا از تفاوت‌ها غول عجیبی درست کرده‌اند و هیچ‌کدام از طرفین سعی نکرده‌اند به شباهت‌هایشان فکر کنند. در ضمن سوال اینجاست که چرا ما تصویری که از مردم دیگر کشورها داریم آنقدر مبهم است.»

سخنان شبهه برانگیز فرهادی یادآور تئوری‌پردازی‌هایی چون «توهم توطئه» و ایضاً «دهکده جهانی» است که برای اولین بار توسط خاورشناسان ناسیونالیسم و افراط گرای غربی مطرح شد.

جبهه متفقین به سرکردگی آمریکای جهانخوار، پس از جنگ جهانی دوم دریافتند که نمی توان به وسیله قوه قهریه و با اعمال زور در راستای هماهنگ کردن کشورهای جزء گام برداشت، لذا با اتخاذ سیاست «دهکده جهانی» و اهمیت بیش از پیش به خرده فرهنگ های ملل مختلف، سعی در زدودن مشی توطئه گرایانه ای که در اذهان ملت ها از ایالات متحده متصور بود را داشته و این پیش زمینه فکری را توهمی بیش نمی انگاشتند.
در همین اثنا تشکیل سازمانهای جهانی چون سازمان ملل متحد(UN) و سازمان تجارت جهانی(WTO) و کمیته جهانی حقوق بشر و… را می توان در جهت پیشبرد اهداف استعماری نوین متفقین غربی ارزیابی نمود.

حال اما استعمال لفظ «توهم توطئه» از سوی کارگردانی ایرانی در قبال سیاست های استکبارستیزانه جمهوری اسلامی، نوعی بی انصافی محض بشمار خواهد رفت چراکه کیست که منکر ستیزه جویی ها و تخاصمات استکبار جهانی، بویژه آمریکا و صهیونیست و متحدانشان بر علیه کشور اسلامی ایران باشد؟!

عداوت های بی شرمانه ایالات متحده در جریان پیروزی انقلاب و حمله نافرجام طبس و جنگ تحمیلی ۸ ساله و سرنگونی هواپیمای مسافربری ایرانی و تحریم های ناجوانمردانه علیه ایران اسلامی، تنها نمونه هایی کوچک از این دشمنی ها به شمار می رود!

اینک آیا شایسته است که در برابر این همه مانع تراشی ظالمانه، ابتداً ملت تحت ظلم واقع شده دست دوستی و اشتراک و تفاهم به سمت ظالمان دراز نماید؟!

 منبع :خیبرآنلاین