رزمایش پدافند تداوم کارکرد نانواییهای شهرستان رابر با موفقیت برگزار شد
۳۲ کیلومتر از محورهای مواصلاتی بافت، رابر و ارزوئیه به مناقصه میرود
بازدید فرمانده ناحیه مقاومت بسیج سپاه رابر از چند طرح اشتغالزایی در سطح شهرستان
جوابیه شهابی، مسئول جایگاه پمپبنزین، درباره علت صفهای طولانی سوخت
برگزاری نمایشگاه اقتصاد مقاومتی در رابر همزمان با روز مشاغل خانگی و تولیدات خانواده محور
معلم نباید دغدغه معیشت داشته باشد
اعتراف سارق حرفهای احشام به۴۰ رأس گوسفند سرقتی
از اشتغالزایی میلیاردى تا محرومیتزدایی در روستاها
موج هشتاد و پنجمین شب از «شبهای اقتدار» در رابر
مراسم سالگرد شهادت شهید رئیسی و شهدای خدمت در رابر
قلبی که با ایستادگی برای وطن میتپد
«رژه کالسکهسواران» در شهرستان رابر برگزار شد
«جنگ رمضان»؛ میدان تربیت نسل انقلابی
معلم نباید دغدغه معیشت داشته باشد
هلالاحمر رابر؛ حامی بیماران خاص
حضور ۲۸۰ دانشآموزان رابری در مراسم معنوی اعتکاف
مردم هم تحت فشارند هم ناراضی
به گزارش “صبح رابر”سوار تاکسی خطی میدان جمهوری- بهارستان بودیم. به تازگی با ابلاغ نرخهای جدید و افزایش ۳۰ درصدی نرخ کرایهها، کرایه این مسیر از ۷۵۰ تومان به هزار تومان افزایش پیدا کرده است. یکی از مسافران، سهراه جمهوری پیاده شد و قاعدتاً باید ۶۰۰ تومان به راننده میداد. یک هزارتومانی به راننده داد و منتظر دریافت مابقی شد اما راننده دنده را عوض کرد و خواست حرکت کند. مسافر پرسید بقیه پولش چه میشود؟ راننده هم جواب داد که بقیهای در کار نیست!
مسافر به برچسب نرخ کرایه اشاره کرد و یادآور شد که مبلغ هزار تومان از جمهوری تا بهارستان است نه تا سه راه جمهوری که نصف مسیر است! راننده زیر بار نرفت و پا را روی گاز گذاشت. مسافر فریاد زد: «حرامه! لقمه حرام سر سفرهات میبری!»
راننده شانههایش را بالا انداخت و گفت: «چطور خاوری ۳ هزار میلیارد دزدید، حرام نبود؟! به ما که رسید، آسمون تپید!»
از این نمونهها بسیار است و شما هم به احتمال زیاد به چنین رفتارهایی به ویژه طی یک ماه گذشته که نرخهای جدید کرایههای تاکسی اعلام شده است، برخوردهاید، اما آیا توجیه یک رفتار غلط با استناد به یک رفتار غلطتر، منطقی است؟! روزی و مال حرام، حرام است؛ چه یک ریال، چه هزاران میلیارد تومان.
با این حال، این روزها، هرج و مرج روزافزونی در جامعه تاکسیداران مشاهده میشود؛ هرج و مرجی که روان مسافران را آماج حملات پیدرپی قرار داده است. در شرایطی که خود مهدی چمران، رئیس شورای شهر پایتخت هم اعلام کرده است: «مردم از گرانی کرایه تاکسیها ناراضیاند»، بسیاری از تاکسیرانان با زیادهخواهی و پایبند نبودن به نرخهای مصوب، این نارضایتی را دوچندان کردهاند.
تاکسیرانان گویا هیچ ترس و واهمهای از سازمان تاکسیرانی ندارند! زمانی که به آنان هشدار داده میشود که از آنها به سازمان تاکسیرانی شکایت میشود، پاسخها هرچند با بیانهای گوناگون ارائه میشود، اما یکسان است: «راه باز و جاده دراز! برو پیش خود رئیس تاکسیرانی!»
اما به راستی، چرا رانندگان تاکسی از سازمان تاکسیرانی حساب نمیبرند؟!
رانندگان تاکسی در حالی به نرخهای مصوب در شورای شهر، بیتوجه هستند و هرکدام با قانون خود رفتار میکنند و نرخهای مصوب خودشان را از مسافران میگیرند که روزانه درگیریهای زیادی میان رانندگان و مسافران بر سر همین موضوع پیش میآید!
در چنین شرایطی، روشن نیست که سازمان تاکسیرانی به چه کاری مهمتر از نظارت بر تاکسیرانان مشغول است!
در حال حاضر، اوضاع و هرج و مرج حاکم بر تاکسیها، شهروندان را هم تحت فشار قرار داده و هم ناراضی کرده است. آیا سازمان تاکسیرانی وظیفهای در این مورد ندارد؟!









