به گزارش “صبح رابر“؛ به نقل از ” مهندسان ایران “ ؛ در حال حاضر بیش از ۴۴۰ هزار نفر به عنوان مدیر در دستگاه های اجرایی کشور مشغول به کار هستند ، این در حالی است که تعداد کارمندان کشور ژاپن با جمعیت ۱۲۷ میلیون نفری ، تقریبا ۳۰۰ هزار نفر می باشد و ما در ایران با ۷۵ میلیون نفر جمعیت ، ۵ / ۱ برابر کل کارمندان ژاپن ، فقط مدیر داریم .

طبق آخرین آمار ها در حال حاضر در کشور حدود ۳۶۰۰ سازمان و دستگاه اجرایی و قریب به ۴ میلیون کارمند حقوق بگیر و ۵ / ۴ میلیون نفر بازنشسته مستمری بگیر در کشور وجود دارند ، یعنی به ازای هر سازمان ۱۲۲ مدیر وجود دارد .
با عرض پوزش از مدیران متخصص ،  عاشق میهن و متعهد و لایق ، شما خوانندگان گرامی را با ۵ سبک مدیریتی زیان بار و خسارت آور آشنا می نمایم .
۱ – مدیران معامله گر و بی هویت
مدیرانی هستند که سبک پوشش تا طرز سخن گفتن خود را با گفتمان دولت تنظیم می کنند و دوری و نزدیکی به گروه ها و افراد ذی نفوذ سیاسی را با مهارت خاصی می سنجند و در زمان معین با صلاحدید از پیش تعیین شده ، راهنمای چپ یا راست خود را می فشارند .

این تیپ از مدیران بیشتر از همه تحول کشور را به چالش می کشند . این ها را باید دلالان سیاسی و اقتصادی نامید . برای این مدیران مهم نیست چه کسی در راس کار می باشد ، مهم تار های در هم تنیده ای است که آن ها بتوانند از منابع ، مزایای دولتی و بیت المال ارتزاق کنند  پیش چشم این جماعت معامله گر پیشرفت کشور ، اخلاق و وطن پرستی خنده دار ترین واژگان است تنها دو چیز در نظر این مدیران مقدس است : ما باشیم و منافع ما برقرار باشد .
۲– مدیران پاره وقت و از راه دور
این دسته از مدیران دو روز تدریس در دانشگاه ، یک روز مشاور یک شرکت خصوصی و دو روز سفر کاری را در برنامه کاری خود دارند ، اینان سازمان را از راه دور اداره می کنند  این مدیران سعی می کنند سازمان را با ساعات حضور خود تنظیم کنند .
۳ – مدیران قبیله ای
این مدیران فقط همشهری های خود را به کار می گمارند و هیچ درکی از نگاه ملی به مسائل ندارند . ایران و آینده کشور خود را در روستا و زادگاه خود می بینند و در مواجه با یک غیر همشهری ، گویی با یک غیر ایرانی و بیگانه طرف هستندما حصل این فامیل گرایی چیزی جز نابودی حقوق مردم و جلوگیری از شایسته سالاری نیست .
۴ – مدیران آکادمیک و غیر اجرایی
این مدیران از مدیریت فقط دانش آن را به ارث برده اند  به همه چیز از منظر مساله و موضوع پژوهشی نگاه می کنند و سازمان را با کلاس درس اشتباه می گیرند ، نمی دانند که منابع ، زمان و انرژی در حدی نیست که به پای افکار و آرمان های انتزاعی آن ها تلف شود .

این مدیران نمی دانند در کنار نگاه پژوهشی به مسائل که البته ارزشمند است ، سرعت عمل هم مهم است ، این مدیران به اسم کار علمی خواسته یا ناخواسته فرصت های طلایی توسعه را می سوزانند .
۵ – مدیران ترسو و مطیع
این مدیران می بینند و می دانند که نتیجه تصمیم مقام مافوق آن ها چقدر زیان بار است ، اما به دلیل شخصیت ضعیف و منفعل خود هرگز لب به نقد و نظر نمی گشایند خطر این قبیل مدیران ترسو بسیار زیاد است .

دلیل اطاعت پذیری و بله قربان گویی این مدیران یا از سر به خطر نیفتادن منافع آن هاست یا به دلیل این که تصور می کنند شایستگی یعنی اطاعت پذیری محض از مافوق و بی نیازی به نظرات کارشناسان .
و اما …
کابینه دولت جدیدش همه جور آدمی دارد ، یک معلول ، یک مسلمان افغان و یک هندی که وزیر دفاع این کشور توسعه یافته است . هر یک از آن ها از گوشه ای ، تباری و مذهبی آمده اند و مجموع این همه آدم نفوذی ، مملکتی را اداره می کنند که اسمش کاناداست .

به قلم /مهندس وزیری

انتهای پیام/