به گزارش “ صبح رابر“؛ ایران اسلامی در ۱۲ بهمن سال ۵۷ شاهد بزرگترین و تاریخی‌ترین استقبال بود استقبال از مردی که نه تنها مرجع و مراد بود، بلکه رهبری بود که نمونه ای از حکومت اسلامی را در نظام جهانی بنیان گذاشت و این گونه شد که”حق آمد و باطل رفت”

نماد انقلاب:

«الف» : آزادی؛  آزادی از دیگر خواسته های ملت ایران در ایام پیروزی انقلاب بود که با استقرار جمهوری اسلامی شکل عملی به خود گرفت و قشرهای مختلف مردم با حضور در تمام صحنه ها آزادانه به خواسته های خود جامه عمل پوشانده و در تعیین سرنوشت خود قدم می  زدند دیوارهای  ساختمانش  را نقش   دیگری  می  زدند .

«نون»: نهضت؛ دومین حرف از زبان خیابانی که حرکت  داشت و شور و قیامی را در کوچه و پس کوچه هایش تجربه می کرد که دل  عابرانش  به  هم گره خورده بود .

«قاف»: قسم به قرآن؛  اینجا و کتابهایش دنیای  دیگری ساخت اما یک  کتاب  بود که چشم هایش  را خریده  بود و زبان ها، آیه هایش را برای ورق زدن تاریخی دیگر، زمزمه می کردند .

«لام »: لاله ها؛ رنگ سرخ آن روزها  با  دیوار خیابان  های  انقلاب آشنا بود و  دفتری  شده بود برای ثبت امضای  شهیدان که با سرخی خون شان  روی  این خیابان را سفید کردند.

«الف»: امام رحمه الله علیه ؛ دفتر خیابان انقلاب  مشق  هایی  را روی  برگ هایش  نوشته بود که معلم  آن  سرمش  خط خطی  کردن  طاغوت را  سالها به عنوان انشاء آزادگی  دیکته  کرده  بود

«ب »: بهار؛ بهار  سر رسید  تا  امروز  درخت  سبز انقلاب به میوه های خود ببالد.

خزان  طاغوت  رسید و  برگ های  زرد آن   زیر پای عابران  خیابان انقلاب  خش خش  نابودی سر داد تا امروز جوانان این  مرز و بوم  با تکیه بر علم و ایمان ، وارث این  انقلاب  باشند.

انتهای پیام /